Στο βίντεο αυτό, η Σ. Διγενή αναλύει τη σημασία της ισοτιμίας ως κεντρικό πολιτικό ζήτημα, πέρα από τις γυναικείες διαστάσεις του. Εξερευνά πώς η ισοτιμία συνδέεται με τις ταξικές ανισότητες και τις κοινωνικές δομές.
Απόψε, εδώ στη Ν. Σμύρνη, ας μιλήσουμε για κάτι που συνήθως κρύβεται πίσω από ωραίες λέξεις.
«Ισότητα». «Ενδυνάμωση». «Ίσες ευκαιρίες». «Συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής».
Έχουμε χορτάσει παραπλανητικές λέξεις. Ας μιλήσουμε λοιπόν για αληθινές ζωές.
Για τη γυναίκα που σηκώνεται στις έξι το πρωί, ετοιμάζει παιδιά, τρέχει στη δουλειά, δουλεύει δέκα ώρες, γυρίζει σπίτι και ξεκινάει τη δεύτερη βάρδια.
Για τη νέα γυναίκα που έχει πτυχίο, μεταπτυχιακό, ξέρει δύο γλώσσες και της λένε: «Έχουμε μια εξαιρετική ευκαιρία για σένα». Και η εξαιρετική ευκαιρία, είναι 700 και 800 ευρώ, σύμβαση με ημερομηνία λήξης και ένα κινητό που πρέπει να απαντάει όλες τις ώρες.
Για την εργαζόμενη μάνα, που όταν αρρωστήσει το παιδί της, πρέπει να λύσει ένα πρόβλημα ανώτερων μαθηματικών: Ποιος θα μείνει μαζί του; Πόσες μέρες άδεια δικαιούται; Τι θα πει ο εργοδότης; Θα χάσει μεροκάματο;
(…)
Γιατί, αυτή είναι η περίφημη «ισορροπία επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής». Ένα σχοινί τεντωμένο πάνω από το κενό. Δεν είναι προσωπική αποτυχία μιας γυναίκας ότι δεν προλαβαίνει. Είναι πολιτική επιλογή να της φορτώνουν όσα θα έπρεπε να αναλαμβάνει οργανωμένα η κοινωνία και το κράτος. Και γι’ αυτό το ζήτημα της ισοτιμίας δεν είναι γυναικεία «υποσημείωση» της πολιτικής. Είναι βαθιά ταξικό και πολιτικό ζήτημα.
(….)
Και υπάρχει και η άλλη βία. Η βία που φτάνει μέσα στο σπίτι. Η κακοποίηση. Ο φόβος. Η γυναικοκτονία. Και εδώ, στη Νέα Σμύρνη, δεν μιλάμε θεωρητικά. Πριν λίγες μέρες άλλη μια γυναίκα δολοφονήθηκε εδώ. Και πίσω από κάθε τέτοια είδηση υπάρχει ένας άνθρωπος που δεν θα επιστρέψει σπίτι του. Και κάθε φορά ακούμε ξανά τις ίδιες δηλώσεις. «Μηδενική ανοχή». «Ενημέρωση».
«Ευαισθητοποίηση». Panic button. Εφαρμογές. Καμπάνιες. Αλλά μια γυναίκα όμως, που κινδυνεύει δεν χρειάζεται μόνο ένα κουμπί στο κινητό της.
Χρειάζεται να ξέρει ότι υπάρχει ολόκληρη κοινωνική δομή, έτοιμη να σταθεί δίπλα της. Ξενώνας. Ψυχολόγος. Κοινωνικός λειτουργός. Νομική στήριξη. Οικονομική δυνατότητα να φύγει από τον κακοποιητή. Δουλειά. Στέγη. Προστασία για τα παιδιά της.
(…) Θα μας πουν: «Ωραία όλα αυτά. Πού θα βρεθούν τα λεφτά;»
Αυτή είναι η ερώτηση που εμφανίζεται πάντα όταν μιλάμε για τις ανάγκες του λαού. Περίεργο όμως.
Δεν ακούγεται τόσο συχνά όταν πρόκειται για φοροαπαλλαγές και προνόμια μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, για πολεμικές δαπάνες και εξοπλισμούς, όταν δισεκατομμύρια κατευθύνονται εκεί όπου απαιτούν οι στρατηγικές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Για τις κοινωνικές ανάγκες όμως ξαφνικά εμφανίζεται το κομπιουτεράκι. Και η ανθρώπινη ζωή μπαίνει στη στήλη «κόστος».
Ε, λοιπόν, εμείς αυτό ακριβώς το κομπιουτεράκι θέλουμε να σπάσουμε.
Και εδώ βρίσκεται και η διαφορά του ΚΚΕ.
Δεν λέμε ότι το πρόβλημα είναι πως οι κυβερνήσεις δεν κατάλαβαν. Μια χαρά έχουν καταλάβει. Και η ΝΔ και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ακολούθησαν έναν δρόμο όπου η ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων, αποτελεί την ιερή αγελάδα τους.
Η ανάπτυξη τους περνά σαν οδοστρωτήρας πάνω από τις λαϊκές ανάγκες.
Ενώ μέσα σε λίγους μήνες παρέδωσαν ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο, στους δήμους του Νοτίου Τομέα κλείνουν σχολεία λόγω έλλειψης χώρων είτε στριμώχνονται τα παιδιά σε ακατάλληλα, ασυντήρητα έως και επικίνδυνα σχολικά κτίρια. Και που ενώ ετοιμάζεται ιδιωτική κλινική μέσα στο Ελληνικό, είναι “ανέφικτο” να φτιαχτεί νέο και σύγχρονο δημόσιο νοσοκομείο, που αποτελεί απόλυτη ανάγκη για την περιοχή των νοτίων προαστίων και συνολικά για την Αττική. (…)
Δεν θέλω απόψε να φύγουμε από εδώ απλώς περισσότερο θυμωμένοι. Ο θυμός είναι χρήσιμος μόνο όταν αποκτά κατεύθυνση. Θέλουμε η γυναίκα που σήμερα αισθάνεται μόνη να ανακαλύψει τη δύναμη του «μαζί». Στο σωματείο. Στον σύλλογο. Στη γειτονιά. Στο συνδικάτο.. Στην ΟΓΕ.
Γιατί αυτό φοβούνται περισσότερο:
Τη γυναίκα που οργανώνεται. Εκεί αλλάζουν οι συσχετισμοί. Εκεί γεννιέται η ελπίδα. Όχι αυτή που περιμένουμε νάρθει άσπρη μέρα και για μας, αλλά για το καύσιμο που βάζει μπροστά τη μηχανή της διεκδίκησης.
Οι γυναίκες ξέρουμε καλά από αγώνες. Είναι στο dna μας! Ξέρουμε από απεργίες. Ξέρουμε να κρατάμε οικογένειες όρθιες, όταν όλα γύρω γκρεμίζονται. Δε ζητήσαμε να εκπαιδευτούμε για να αντέχουμε περισσότερο μια άδικη ζωή. Δεν θα μας πείσουν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Υπάρχει. Είναι ο δρόμος της οργάνωσης. Της αλληλεγγύης. Της συλλογικής διεκδίκησης. Της σύγκρουσης με την πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες μας για τα κέρδη τους.
(…)
Απόψε δεν σας καλούμε απλώς να συμφωνήσετε μαζί μας. Σας καλούμε να μπείτε στον αγώνα μαζί μας.
Ας περάσουμε από το «δεν γίνεται τίποτα» στο «μπορούμε να τα αλλάξουμε όλα».
Η γυναίκα δεν γεννήθηκε για να ανεβαίνει έναν ισόβιο Γολγοθά. Η ζωή μπορεί να γίνει αλλιώς, για όλους.. Και θα γίνει. Με αγώνα. Με σύγκρουση. Με δυνατό ΚΚΕ. Με τον λαό πρωταγωνιστή. Για να έρθει η μέρα που η λέξη ισοτιμία δεν θα είναι πια αίτημα. Θα είναι πραγματικότητα. Η ζωή μας!
🔔 Εγγραφή στο κανάλι εδώ: https://bit.ly/2D3E5FO
🔵 #SeminaDigeniOfficial
Το Video “Σ.Διγενή: “Η ισοτιμία δεν είναι γυναικεία «υποσημείωση» της πολιτικής. Είναι βαθιά ταξικό ζήτημα.”” αναρτήθηκε 21/09/2026 στο Youtube κανάλι Semina Digeni Official