Ο Σ. Διγενή εξηγεί πως ο πολιτισμός δεν είναι απλώς ένα εμπόρευμα προς εκμετάλλευση, αλλά αποτελεί λαϊκή περιουσία που πρέπει να διαφυλάσσεται και να προάγεται. Αναλύει τη σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς για την κοινωνία και την ανάγκη προστασίας της από την εμπορευματοποίηση.
«Προφανώς, η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς είναι αναγκαία. Όμως το ουσιαστικό ερώτημα είναι ποιος και πώς τη λεηλατεί και ποιος εισπράττει τα κέρδη», τόνισε η ειδική αγορήτρια του ΚΚΕ Σεμίνα Διγενή, μιλώντας σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής στο πλαίσιο της συζήτησης για το νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού που αφορά την κύρωση συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας «για την πρόληψη της κλοπής, της πολιτιστικής περιουσίας».
Όπως είπε, πιο συγκεκριμένα, «τα αρχαία δεν αποκτούν μόνα τους διαβατήριο», ούτε «εγκαταλείπουν οικειοθελώς τον τόπο τους», αλλά «υπάρχουν χέρια που τα αρπάζουν, δίκτυα που τα μεταφέρουν και ισχυροί αγοραστές που τα βαφτίζουν “συλλεκτικά αποκτήματα”. Έτσι, η αρπαγή αποκτά τιμοκατάλογο και η ιστορική μνήμη μετατρέπεται σε ιδιωτικό τρόπαιο».
Σημείωσε, ακόμα, πως για το ΚΚΕ ο Πολιτισμός αποτελεί λαϊκή περιουσία, ακριβώς γιατί είναι αποτέλεσμα εργασίας, γνώσης και δημιουργίας γενεών, και όχι επενδυτική ευκαιρία και πανάκριβο προνόμιο για επισκέπτες. Πρόσθεσε πως οι αιτίες της λεηλασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς βρίσκονται στον πόλεμο, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, την κατοχή, την εμπορευματοποίηση και στο ιδιωτικό κέρδος, ενώ με αφορμή το γεγονός ότι η συμφωνία κυρώνεται με τη Σερβία, υπενθύμισε τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας το 1999 από την πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ.
Αναφερόμενη στην αρχαιοκαπηλία, επισήμανε ότι αυτή γίνεται στο πλαίσιο μιας διεθνούς αγοράς «με μεσάζοντες, χρηματοδότες, εμπόρους και εύπορους πελάτες. Ο φτωχός χαρακτηρίζεται κλέφτης. Ο πλούσιος που αγοράζει τα λάφυρα, είναι συλλέκτης».
Εξήγησε, επίσης, πως τη στιγμή που η πολιτική της κυβέρνησης αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο ως εμπόρευμα τον Πολιτισμό, με τα μουσεία να λειτουργούν με επιχειρηματικά κριτήρια, τους χορηγούς να έχουν προνομιακό ρόλο, τους αρχαιολογικούς χώρους να μετατρέπονται σε τουριστικές βιτρίνες και η πρόσβαση στη συλλογική κληρονομιά να αποτελεί πολυτέλεια, την ίδια στιγμή, οι αρχαιολόγοι, οι συντηρητές, οι αρχαιοφύλακες και οι εργαζόμενοι του υπουργείου Πολιτισμού είναι εκείνοι που προστατεύουν καθημερινά την πολιτιστική κληρονομιά και ταυτόχρονα είναι αντιμέτωποι με την υποστελέχωση και τις ελλείψεις σε μέσα. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας της, μάλιστα, έκανε ειδική αναφορά και στην απεργία των εργαζομένων του υπουργείου στις 21 Οκτώβρη, μέσα από την οποία διεκδικούν μόνιμες προσλήψεις, αυξήσεις, 1% του κρατικού προϋπολογισμού για τον Πολιτισμό και τέλος στις ιδιωτικοποιήσεις.
Η Σ. Διγενή αναφέρθηκε και στον χαρακτήρα της διεθνούς συνεργασίας στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος, λέγοντας πως αυτό που επιδιώκεται είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους. Αντέτεινε πως η διεθνής συνεργασία θα έπρεπε να χαρακτηρίζεται από πραγματικούς ελέγχους, αποτελεσματική επιστροφή αρπαγμένων αγαθών, ειρηνικές και ισότιμες σχέσεις μεταξύ των λαών και αμοιβαίο σεβασμό, επισημαίνοντας πως προϋπόθεση για τα παραπάνω αποτελεί η «ανατροπή του σημερινού κοινωνικού συστήματος, που μετρά την πρόοδό του, με την άνοδο της κερδοφορίας. Την οικοδόμηση ενός ανώτερου πολιτισμού, με κριτήριο για την ανάπτυξή του, την καθολική ευημερία, υλική και πνευματική».
Στηλίτευσε, ακόμα, τη συμφωνία Ελλάδας – Βουλγαρίας για ανταλλαγή πολιτιστικών και θρησκευτικών κειμηλίων, καλώντας την κυβέρνηση να δημοσιοποιήσει το σχετικό Μνημόνιο άμεσα και απαιτώντας να μη γίνονται αδιαφανείς συναλλαγές με αντικείμενο τη λαϊκή πολιτιστική περιουσία. «Ο Πολιτισμός δεν είναι εμπόρευμα για παζάρια, πίσω από κλειστές πόρτες, ούτε κυβερνητικό διαπραγματευτικό χαρτί!», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως «καμία συμφωνία δεν εξουδετερώνει αυτομάτως την αγορά αρχαιοτήτων, ούτε θεραπεύει τις συνέπειες των ιμπεριαλιστικών πολέμων», αλλά το κρίσιμο είναι «να χτυπηθούν οι ισχυροί κρίκοι των κυκλωμάτων και να μη φορτώνονται οι λαοί νέα εμπόδια για να διεκδικήσουν όσα τους ανήκουν».
Η Σ. Διγενή ανέδειξε και τη θέση του ΚΚΕ για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, υπογραμμίζοντας: «Διεκδικούμε την οριστική επιστροφή και επανένωσή τους, χωρίς συμφωνίες που θα αναγνωρίζουν ή θα νομιμοποιούν την αρπαγή». Σε αυτό το πλαίσιο, ανέδειξε, επίσης, την «έντονη ανησυχία» του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων «τόσο για τη νομιμότητα, όσο και για τις ενδεχόμενες συνέπειες μιας εκτυλισσόμενης διαδικασίας μυστικής και ιδιωτικής πολιτιστικής διπλωματίας με αντικείμενο πολιτιστικά αγαθά και μνημεία που αποτελούν τμήμα της πολιτιστικής κληρονομιάς του ελληνικού λαού. Δεν δέχεται καμία διευθέτηση που μπορεί αύριο να αξιοποιηθεί ως δυσμενές προηγούμενο, ακόμη και για τα Γλυπτά του Παρθενώνα!».
Τέλος, η Σ. Διγενή ξεκαθάρισε πως το ΚΚΕ «δεν πρόκειται να δώσει άλλοθι, ούτε λευκή επιταγή, σε αυτή την πολιτική» που μετατρέπει τον Πολιτισμό που έχουν δημιουργήσει οι λαοί σε εμπόρευμα, πεδίο κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους, αντικείμενο καταστροφής στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών πολέμων και χαρτί που διαπραγματεύονται οι κυβερνήσεις πίσω από κλειστές πόρτες.
🔔 Εγγραφή στο κανάλι εδώ: https://bit.ly/2D3E5FO
🔵 #SeminaDigeniOfficial
Το Video “Σ. Διγενή: Ο Πολιτισμός δεν είναι εμπόρευμα και πεδίο κερδοφορίας, είναι λαική περιουσία.” αναρτήθηκε 14/10/2026 στο Youtube κανάλι Semina Digeni Official