Η Μαρία Καρυστιανού, παιδίατρος και πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος «Τέμπη 2023», μιλάει με ωμή ειλικρίνεια για το προσωπικό της δράμα και τον συλλογικό αγώνα μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα που κόστισε τη ζωή στη 19χρονη κόρη της, Μάρθη. Στο βίντεο καταγράφονται ο πόνος, η απογοήτευση από τους θεσμούς και η αποφασιστικότητά της να επιμείνει μέχρι την απόδοση δικαιοσύνης.
Η ζωή της άλλαξε μέσα σε μια στιγμή. «Με λένε Μαρία Καριστιανού. Είμαι η μητέρα της Μάρθης που έχασε τη ζωή της σε αυτό το κρένο του θανάτου, στο τραγικό δυστ…» λέει, και ο λόγος της τραβάει κατευθείαν στο κέντρο του πένθους και της δράσης που ακολούθησε.
Στο Ευρωκοινοβούλιο, η απογοήτευση ήταν εμφανής. Η Μαρία περιγράφει την αίσθηση ότι οι θεσμοί απέτυχαν να δώσουν ουσιαστικές απαντήσεις και να αναλάβουν ευθύνες. Η τοποθέτηση του Επιτρόπου και άλλων παραγόντων δεν κάλυψε τις προσδοκίες των συγγενών.
Η οργή της γίνεται λόγος καταγγελίας. Παράθετει ότι κάποιοι μιλούν για «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» στην Ελλάδα, αλλά η πραγματικότητα, όπως την βλέπει εκείνη, είναι διαφορετική: «Ψέματα βέβαια, δεν υπάρχει τίποτα από αυτά στην Ελλάδα.»
Το προσωπικό τραύμα είναι αβάσταχτο και διατυπωμένο με σκληρή εικόνα. Όπως αφηγείται: «Όταν μιλάς με το παιδί σου δύο ώρες πριν, το περιμένεις να έρθει και τα λοιπά… το παραλαμβάνεις σε μια σακούλα και παραβάλεις λίγα κόκκαλα και έχεις μάθει ότι τρία λεπτά ζούσε και περίμενε να καεί ζωντανό, είναι κάτι το οποίο δεν μπορείς απλά να αποδεχτείς, έτσι απλά.»
Η απώλεια έχει διχοτομήσει τη ζωή της: «Όλη η ζωή όταν τη σκέφτομαι ή όταν με ρωτάνε… είναι πριν από το χαμό της μάρθης και μετά.» Ο πόνος την ανάγκασε να αναθεωρήσει αξίες, να βάλει πάνω την εσωτερική ισορροπία και τα σημαντικά για την οικογένεια.
Από τον προσωπικό πόνο προέκυψε συλλογική δράση. Με την ίδρυση του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος «Τέμπη 2023» οι οικογένειες προσπάθησαν να αποκτήσουν βαρύτητα και φωνή, να συντονιστούν και να πιέσουν για έρευνα και αλλαγές στα συστήματα ασφάλειας.
Στο πολιτικό πεδίο η Μαρία επιδιώκει να χρησιμοποιήσει κάθε θεσμικό μέσο. Μιλά για νομικές κινήσεις, υπομνήματα προς την Επιτροπή, ακόμη και για πρωτοβουλίες στο Ευρωκοινοβούλιο που θα αναγκάσουν τους αρμόδιους να απαντήσουν και να αναλάβουν δράση.
Πέρα από την καταγγελία, υπάρχει και όραμα για αλλαγή κουλτούρας: «Πρέπει και το περιβάλλον να θεραπευτεί, να είναι καλό για να είμαστε κι εμείς στα καλύτερά μας.» Η πίστη στην ανάγκη για ηθική, αξιοκρατία και διαφάνεια παραμένει κεντρική.
Η Μαρία δεν αρνείται τη δύσκολη συναισθηματική πραγματικότητα: κλαίει, εξαντλείται, αλλά δεν παραιτείται. «Έχω ζητήσει κάτι. Με έκανες να κλάψω φιδιά, είχα πει ότι δεν θα κλάψω στην κάμερα.» Η δημόσια έκθεση δεν σβήνει τον ιδιωτικό πόνο· τον κάνει όμως και κινητήρια δύναμη για αλλαγή.
Πρακτικές πρωτοβουλίες αναφέρονται στο βίντεο, όπως η ιδέα για δημοψήφισμα ή συλλογή υπογραφών στο Ευρωκοινοβούλιο για να πιεστεί ο Επίτροπος και να προχωρήσουν οι διαδικασίες περισσότερο γρήγορα και διαφανώς.
Υπάρχει επίσης μία ψηφιακή προσπάθεια συμμετοχικής δημοκρατίας: η Μαρία μιλά για ένα app «direct democracy» που στοχεύει στο να φέρει τους πολίτες πιο κοντά στις αποφάσεις της Ευρώπης και να τους δώσει τη δυνατότητα να ψηφίζουν σε θέματα που αφορούν τις θέσεις των εκπροσώπων στα ευρωπαϊκά όργανα.
Η κεντρική της έκκληση προς τον κόσμο είναι να μην ξεχάσει: όσο το θέμα παραμένει ψηλά στην ατζέντα, τόσο αυξάνεται η πίεση για απονομή δικαιοσύνης και αλλαγές. «Πρώτη φορά θεωρώ ότι έχουμε φτάσει τόσο κοντά. Δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε. Αν τα παρατήσουμε, τελειώσαμε.»
Τέλος, η Μαρία μιλάει για ελπίδα μέσα από δράση. Η εμπειρία στο Ευρωκοινοβούλιο την έχει γεμίσει και με ώθηση να συνεχίσει, να συνδέσει ανθρώπους και να δημιουργήσει διεθνείς συμπράξεις που θα στηρίξουν τον αγώνα των οικογενειών.
Highlights
- Δραματική προσωπική μαρτυρία: «τρία λεπτά ζούσε και περίμενε να καεί ζωντανό», εικόνα που συγκλονίζει.
- Απογοήτευση από θεσμούς: «Ψέματα βέβαια, δεν υπάρχει τίποτα από αυτά στην Ελλάδα.»
- Συλλογικός αγώνας: ο Σύλλογος «Τέμπη 2023» ζητεί έρευνα, δικαιοσύνη και αλλαγές στην ασφάλεια.
- Πρακτικές πρωτοβουλίες: ψηφιακή συμμετοχή μέσω app και ιδέα για δημοψήφισμα στο Ευρωκοινοβούλιο.
- Μήνυμα αντοχής: «Πρώτη φορά θεωρώ ότι έχουμε φτάσει τόσο κοντά. Δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε.»
Τι θα ακούσει/δεί ο θεατής: Στο βίντεο η Μαρία Καρυστιανού αφηγείται με λεπτομέρεια την προσωπική της τραγωδία, την εμπειρία στο Ευρωκοινοβούλιο και τις πρακτικές κινήσεις για να απαιτήσει δικαιοσύνη. Θα βρει και προτάσεις δράσης και τεκμηριωμένη αγωνία για το δημόσιο συμφέρον.
Video: Δικαιοσύνη για τα Τέμπη: Τι μπορούμε να κάνουμε;
Το άρθρο συντάχθηκε με τη βοήθεια του GretAi. Το Video “Δικαιοσύνη για τα Τέμπη: Τι μπορούμε να κάνουμε;” αναρτήθηκε 26/06/2025 στο Youtube κανάλι Fidias Cyprus Clips