Εφιάλτης (1961) – Ταινία

Εφιάλτης (1961): Ένα θρίλερ με αίσθηση παλιάς Αθήνας

Τον καιρό που οι ελληνικές ταινίες έδιναν μεγαλύτερη βαρύτητα στην ατμόσφαιρα και την ψυχολογική ένταση παρά στα εφέ, κυκλοφόρησε το Εφιάλτης (1961) του Ερρίκου Ανδρέου — ένας μικρός, αλλά πυκνός σε συναισθήματα θρίλερ που αναδίδει τη νοσταλγία του παλιού σινεμά. Η σκηνοθεσία και το σενάριο του Ανδρέου δημιουργούν έναν κόσμο όπου τα μυστικά και οι ανθρώπινες εμμονές σέρνονται σαν σκιές στα σοκάκια και στα διαμερίσματα της μεταπολεμικής Αθήνας. Η μουσική του Μίμη Πλέσσα προσθέτει εκείνη τη μελαγχολική, σχεδόν πνιγηρή νότα που έκαναν τις παλιές ελληνικές ταινίες να μένουν στη μνήμη.

Synopsis (πλοκή):
Μια σειρά ανεξήγητων γεγονότων αναστατώνει την καθημερινότητα μιας μικρής παρέας ανθρώπων· παλιοί λογαριασμοί και κρυμμένα πάθη αναδύονται όταν ένας άνδρας φαίνεται να κυνηγιέται από τους προσωπικούς του δαίμονες. Καθώς οι σχέσεις δοκιμάζονται, υποψίες και ψευδαισθήσεις μπλέκονται, και οι χαρακτήρες βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μια αλυσίδα ψεύδους που μοιάζει να μην έχει τέλος. Η ένταση κορυφώνεται σε μια κλειστή, νυχτερινή αναμέτρηση όπου η αλήθεια αποκαλύπτεται με τρόπο που μοιάζει περισσότερο σαν εφιάλτης παρά σαν λύτρωση.

Το Εφιάλτης δεν στοχεύει σε θεαματικά κλεισίματα· προτιμά την αργή διάβρωση της ηθικής και της ψυχής, την αίσθηση ότι κάτι ανεπίλυτο και σκοτεινό παραμένει πάντα πίσω από τις λέξεις. Με ένα καστ που περιλαμβάνει τον Μιχάλη Νικολινάκο, τη Βούλα Χαριλάου, τον Θανάση Μυλωνά και άλλους, η ταινία διατηρεί την αίσθηση μιας εποχής όπου το σινεμά ήταν ο πιο πιστός καθρέφτης των ανθρώπινων φοβιών.

Βασικά στοιχεία ταινίας:
Τίτλος ταινίας: Εφιάλτης
Χρονολογία: 1961
Είδος: Θρίλερ
Σκηνοθεσία: Ερρίκος Ανδρέου
Σενάριο: Ερρίκος Ανδρέου
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Ηθοποιοί: Μιχάλης Νικολινάκος, Βούλα Χαριλάου, Θανάσης Μυλωνάς, Σταύρος Ξενίδης, Δημήτρης Νικολαΐδης, Ζαννίνο, Αθηνά Μιχαηλίδου, Αλίκη Ανδρέου, Ντέπη Μαρτίνη, Κατερίνα Γώγου, Δημήτρης Βουδούρης, Διονυσία Ρώη, Κία Μπόζου

Μια ταινία που, παρά τη μικρή της διάσταση στο χρόνο, διατηρεί τη μελωδία μιας άλλης εποχής — σκοτεινή, στοχαστική και βαθιά ελληνική.