Η πρόσφατη επίσκεψή μας στο νησί της Κυρά Δέσποινας Αχλαδιώτου ήταν μια τραυματική εμπειρία που λίγο έλειψε να εξαντλήσει τα όρια της υπομονής μου. Γνωρίζοντας πως αυτός που ενδιαφέρεται να επισκεφτεί τη Ρω πρέπει να ζητήσει προηγουμένως την άδεια της στρατιωτικής διοίκησης που εδρεύει στο Καστελλόριζο, ήρθα σε επαφή με τον νυν στρατιωτικό διοικητή μέσω του φίλου μου Πανταζή Χούλη. Για την επίσκεψη στον φάρο της Στρογγυλής ούτε κουβέντα. Εκεί η επίσκεψη απαγορεύεται δια ροπάλου!
Πήρα λοιπόν την προφορική άδεια του διοικητή για να επισκεφτώ το νησάκι της Κυρά Δέσποινας, με τη συμβουλή να του τηλεφωνήσω και να του πω την ακριβή ημέρα και ώρα της επίσκεψής μας ώστε να ειδοποιήσει αυτός με τη σειρά του το φυλάκιο της Ρω.
Την επομένη μού τηλεφώνησε ένας λιμενικός ο οποίος σημείωσε όλα τα στοιχεία μας και μού ζήτησε να ειδοποιήσω τηλεφωνικώς το Λιμεναρχείο Μεγίστης για την ακριβή ημέρα και ώρα της επίσκεψής μας στη Ρω. Μου είπε βεβαίως ότι είχε μιλήσει προηγουμένως με τον διοικητή και είχε πάρει την έγκρισή του.
Το πρωί της Πέμπτης 16 Ιουλίου φύγαμε πρωί απ’ το Μανδράκι με το Planatech με σκοπό να περάσουμε πρώτα απ’ τη Γαλάζια Σπηλιά και στη συνέχεια να πλεύσουμε προς τη Ρω. Στις 8.30 τηλεφώνησα στον λιμενικό και του είπα ότι σε μισή περίπου ώρα θα είμαστε στο νησάκι της Κυρα Δέσποινας. Εκείνος με διαβεβαίωσε με τη σειρά του ότι θα ενημερώσει το φυλάκιο.
Πράγματι λίγα λεπτά πριν από τις 9 δέσαμε στην προβλήτα της Ρω. Μας πλησίασε ένας φαντάρος, ο Γιώργος, στον οποίο παρέδωσα τα τσιγάρα που με είχε παρακαλέσει να του δώσω ο Νικήτας, ο παλιός φαροφύλακας. Αμέσως σχεδόν εμφανίστηκε ο επικεφαλής λοχαγός. Μάς είπε ότι δεν έχει ειδοποιηθεί για την επίσκεψή μας και μου ζήτησε να δέσω στη μικρή παρακείμενη ξύλινη προβλήτα. Απομακρύνθηκε και άρχισε να κάνει κάποια τηλεφωνήματα. Όταν επέστρεψε μου είπε ότι δεν έχει δοθεί έγκριση για την επίσκεψή μας! Τρελάθηκα! Πώς είναι δυνατόν; του απάντησα, και του είπα τον αριθμό του τηλεφώνου του λιμενικού με τον οποίο μίλησα. Συνέχισε να λέει πως δεν μπορούσαμε να επισκεφτούμε το νησί και μας ζήτησε τα χαρτιά του σκάφους και τις αστυνομικές μας ταυτότητες! Ούτε Τούρκοι κατάσκοποι να ήμασταν!
Εν τω μεταξύ εμφανίστηκε ένα από αυτά τα μικρά πλαστικά σκάφη που εκτελούν εκδρομές απ’ το Καστελλόριζο, με μερικούς επιβάτες. Σημειωτέον ότι τα σκαφάκια αυτά δεν διαθέτουν εφεδρικό κινητήρα, ΔΕΝ είναι αβύθιστα και οι χειριστές τους δεν φορούν quick stop! Επίσης, όπως φρόντισα να μάθω την επομένη, δεν χρειάζεται να ζητήσουν ειδική άδεια για την επίσκεψή τους στη Ρω αφού την ευθύνη έχει (υποτίθεται) ο βαρκάρης! Αν ανάμεσα στους επισκέπτες υπάρχει και Τούρκος, αυτό ποσώς ενδιαφέρει! Έδεσαν λοιπόν στην προβλήτα, βγήκαν ανενόχλητοι στην ξηρά και περιφερόντουσαν γύρω απ’ το μνημείο.
Ο λοχαγός εν τω μεταξύ είχε κολλήσει σαν βδέλλα επάνω μου! Σε απόσταση ενός μέτρου παρακολουθούσε κάθε μου κίνηση και έλεγε συνεχώς : Φωτογραφίστε μόνο το μνημείο της Κυρά Δέσποινας και όχι τα κτήρια! Άλλη σκοτούρα δεν είχα! του απάντησα φανερά εκνευρισμένος. Φοβάστε έναν Έλληνα πολίτη τη στιγμή που οι Τούρκοι πετούν πάνω απ’ τη Ρω και βλέπουν τι χρώμα σώβρακο φοράτε!
Με κοιτούσε αποσβολωμένος και σιωπηλός. Μείναμε όση ώρα χρειαζόταν για να βιντεοσκοπήσω τον τάφο της Κυρά Δέσποινας και το εκκλησάκι του Αγ. Γεωργίου. Κάποια στιγμή θέλησα να πλησιάσω τον τάφο από το ανοικτό πορτάκι για να βιντεοσκοπήσω από κοντά τη φωτογραφία της. “Μη μπαίνετε μέσα, απαγορεύεται!”, φώναξε ο λοχαγός. Και πώς ανάβετε το καντήλι της; ρώτησα. Το ανάβετε με λέϊζερ από απόσταση; Ή μήπως η απαγόρευση είναι επιλεκτική και αφορά μόνο εμένα; Οι τουρίστες και ο βαρκάρης εν τω μεταξύ κυκλοφορούσαν ελεύθεροι χωρίς καμία επιτήρηση!
Φεύγοντας παρατήρησα πως η τεράστια σημαία που σήκωνε κάθε πρωί η Κυρά Δέσποινα δεν κυμάτιζε πλέον στον ψηλό ιστό. Ίσως δεν θέλουν να προκαλούν τους τουρκαλάδες που πετούν πάνω απ’ τη Ρω με τα drone τους, σκέφτηκα αηδιασμένος…
Το Video “ΣΤΗ ΡΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΕΥΚΟΛΑ ΕΛΛΗΝ ΠΟΛΙΤΗΣ. ΤΟΥΡΚΟΣ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΕΙ! ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΑΤΕ κ. ΔΕΝΔΙΑ;” αναρτήθηκε 21/07/2026 στο Youtube κανάλι Ιωσήφ Παπαδόπουλος