“Τα έργα Τέχνης ως κομμάτι  πολιτιστικής κληρονομιάς, να αποτελούν κοινωνική-συλλογική ιδιοκτησία”. – Video

“Τα έργα Τέχνης ως κομμάτι πολιτιστικής κληρονομιάς, να αποτελούν κοινωνική-συλλογική ιδιοκτησία”. – Video

Σε αυτό το βίντεο εξετάζουμε τον ρόλο των έργων τέχνης ως τμήμα της πολιτιστικής κληρονομιάς και τη σημασία τους ως κοινωνική και συλλογική ιδιοκτησία. Αναλύουμε πώς η τέχνη ενώνει τις κοινότητες και προάγει την πολιτιστική ταυτότητα.

Μίλησα σήμερα στη Βουλή, στο νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού για την «Προστασία έργων Τέχνης και συλλεκτικών αντικειμένων», τονίζοντας πως τα έργα Τέχνης ως κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς, πρέπει να αποτελούν κοινωνική-συλλογική ιδιοκτησία.

Από 902.gr
Σύμφωνο με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, όπως ανέδειξε η Σεμίνα Διγενή, βουλευτής του ΚΚΕ, κατά τη συζήτησή του στη σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής.
Πιο συγκεκριμένα, αναφερόμενη σε κείμενο της Κομισιόν με τίτλο «Μια πολιτιστική Πυξίδα για την Ευρώπη» που ψηφίστηκε τον περασμένο Νοέμβρη, η Σ. Διγενή σημείωσε πως σε αυτό «καθίσταται ξεκάθαρη η πρόθεση της ΕΕ να θωρακίσει την Πολιτιστική Κληρονομιά των χωρών-μελών, ως παράγοντα εξασφάλισης κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, σε μια Ένωση που μαστίζεται από κοινωνικές αντιθέσεις και ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς, ως πεδίο δηλ. στρατηγικού πλεονεκτήματος, σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Αλλά, και ως αξιοποιήσιμο οικονομικά προϊόν, στο πλαίσιο των οικονομικών και άλλων ανταγωνισμών με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
«Μπροστά δε, στο ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου, καταγράφεται γλαφυρά το άγχος της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, από προκλήσεις και επιθέσεις των ανταγωνιστικών κέντρων», επισήμανε και συνέχισε, λέγοντας: «Φαίνεται, πως ο Πολιτισμός γίνεται στην πραγματικότητα “πυξίδα”, για να γενικευτούν μέτρα καταστολής και περιορισμού των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, κυρίως για να χτυπηθεί το οργανωμένο λαϊκό κίνημα που σκόπιμα και μέσω λαθροχειρίας, ταυτίζεται με την τρομοκρατία και τον εξτρεμισμό».
«Υπάρχει λοιπόν, ανάγκη, να βρεθούν νέα πεδία, θησαυρισμού και διάσωσης περιουσιών, δεδομένου ότι κάποια από τα προκρινόμενα πεδία επενδύσεων, έχουν βαλτώσει, όπως η πράσινη ανάπτυξη και η ψηφιακή τεχνολογία. Προφανώς, το βασικό πεδίο σε αυτήν τη φάση, (σε έναν κόσμο που φλέγεται), είναι η πολεμική βιομηχανία. Δίπλα σε αυτήν, αναζητούνται και άλλες κερδοφόρες διέξοδοι και εναλλακτικές…», πρόσθεσε.
Στάθηκε, ακόμα, σε διάφορους ιδιώτες-κεφαλαιοκράτες που «συσσωρεύουν ένα μεγάλο μέρος του θησαυρισμένου πλούτου τους, σε έργα τέχνης και ιδιωτικές σπάνιες συλλογές», αλλά και στο γεγονός ότι «καλλιτεχνικά έργα αποκαλούνται πλέον “επενδυτικά assets” (προνομιούχα για επενδύσεις) και ο τζίρος γύρω από κάποια από αυτά, φτάνει και αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Αυτά τα “έργα-μετοχές”, αναδεικνύουν το βαθμό εμπορευματοποίησης και απαξίωσης της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, πως μεγάλα “οικονομικά εγκλήματα”, έχουν ως αντικείμενο έργα τέχνης και συλλεκτικά αντικείμενα».
Ως εκ τούτου, συμπλήρωσε, ότι η νομική προστασία ακριβών και εμπορικών έργων τέχνης, ακόμα και ψηφιακών, και η διαφύλαξή τους από την παραποίηση και την πλαστογραφία «προβάλουν πλέον ως επιτακτική ανάγκη, για το ίδιο το αστικό σύστημα, ως απαίτηση -όχι μόνο- των μεγαλοεπιχειρηματιών της Τέχνης, αλλά και των ασφαλιστικών εταιριών, που ασχολούνται με τις υπέρογκες ασφάλειες των καλλιτεχνικών έργων». Επισήμανε, δε, πως ένα τέτοιο νομικό πλαίσιο θα «προστατεύει» και από «κοινωνικούς ακτιβισμούς ή και σε φάσεις έξαρσης του λαϊκού κινήματος», διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι «το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, δεν στοχοποίησε ποτέ έργα τέχνης, απλά και μόνο επειδή εξέφραζαν την εποχή τους, ακόμα και αν αυτές οι εποχές ήταν σκοτεινές ή εποχές εκμετάλλευσης των λαών».
Τέλος, η Σ. Διγενή υπογράμμισε πως για το ΚΚΕ είναι ξεκάθαρο «ότι τα έργα τέχνης είναι κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς, ζωτικό μέρος της ιστορίας και της εξέλιξης των λαών και των αγώνων τους, είναι προϊόντα της δημιουργικότητας εκατομμυρίων ανθρώπων στους αιώνες. Με αυτήν την έννοια, θα έπρεπε να αποτελούν κοινωνική – συλλογική και όχι ατομική ιδιοκτησία, να είναι προσβάσιμα σε όλο το λαό, να αξιοποιούνται στην κατεύθυνση της ανάδειξης του διαπαιδαγωγητικού, μορφωτικού και ψυχαγωγικού τους ρόλου, και όχι να είναι αμπαρωμένα σε θησαυροφυλάκια και ιδιωτικές συλλογές».
🔔 Εγγραφή στο κανάλι εδώ: https://bit.ly/2D3E5FO
🔵 #SeminaDigeniOfficial

Το Video “”Τα έργα Τέχνης ως κομμάτι πολιτιστικής κληρονομιάς, να αποτελούν κοινωνική-συλλογική ιδιοκτησία”.” αναρτήθηκε 22/01/2026 στο Youtube κανάλι Semina Digeni Official