Στο νέο επεισόδιο της εκπομπής 365 Στιγμές με τη Σοφία Παπαϊωάννου, η Μαρία Νέγκελε από τη Θεσσαλονίκη αφηγείται πώς, δεκαετίες μετά την Κατοχή, γνώρισε τον πατέρα της — έναν Γερμανό στρατιώτη — σε συνθήκες που συνδέονται με τη μεταπολεμική μετανάστευση και την προσωπική αναζήτηση ταυτότητας. Η αφήγησή της φωτίζει ένα λιγότερο ορατό κεφάλαιο της ιστορίας: τις ανθρώπινες στιγμές που γεννούνται μέσα από την καταστροφή, την απόσταση και τον χρόνο.
Η ιστορία της Μαρίας ξεκινά με παιδικές μνήμες σε μια πόλη που προσπαθεί να κλείσει πληγές. Μεγάλωσε χωρίς την παρουσία του πατέρα και, όπως περιγράφει, χωρίς να γνωρίζει τίποτα για εκείνον μέχρι που πήρε την απόφαση να φύγει στην Γερμανία ως εργάτρια. Η μετακίνηση, που για πολλούς ήταν οικονομική ανάγκη, γίνεται για τη Μαρία η αφορμή για μια προσωπική αποκάλυψη και για το καθοριστικό ραντεβού με το παρελθόν. Στο ρεπορτάζ καταγράφονται οι στιγμές της επανασύνδεσης — τα πρώτα λόγια, οι εικόνες, οι σιωπές — και πώς αυτά αναδιαμορφώνουν την αυτοαντίληψή της.
Το επεισόδιο τοποθετεί την προσωπική αφήγηση στο ευρύτερο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο: τη σκληρή εμπειρία της Κατοχής, τις σχέσεις μεταξύ ντόπιων και κατακτητών, αλλά και το φαινόμενο των δεκαετιών της μετανάστευσης στη Γερμανία που έδωσε νέες δυνατότητες επαφής. Η Μαρία δεν μιλά μόνο για ένα πρόσωπο αλλά για τη θέση της ως «θύμα του πολέμου», την κοινωνική στίγματιση των παιδιών από σχέσεις την εποχή της Κατοχής και τις δυσκολίες αναζήτησης στοιχείων και αναγνώρισης. Η εκπομπή συνδυάζει την προσωπική αφήγηση με αρχειακό υλικό, ντοκουμέντα, φωτογραφίες και συνεντεύξεις ειδικών που φωτίζουν τις νομικές, ιστορικές και ψυχολογικές διαστάσεις μιας τέτοιας συνάντησης.
Μέσα από την προσεκτική καταγραφή, η ιστορία της Μαρίας αναδεικνύει πώς μια στιγμή — η αναγνώριση ενός προσώπου, η ανταλλαγή ενός γράμματος, μια πρώτη αγκαλιά — μπορεί να καθορίσει τη ζωή και την αυτοβιογραφία ενός ανθρώπου. Η αφήγηση κινείται μεταξύ προσωπικού πόνου και προσπάθειας συμφιλίωσης με το παρελθόν, δείχνοντας ότι πίσω από μεγάλες ιστορικές αφηγήσεις υπάρχουν πάντα μικρές, καθοριστικές στιγμές που θέτουν νέα ερωτήματα για τη μνήμη και τη δικαιοσύνη.
Highlights
– Η προσωπική εξομολόγηση της Μαρίας για τα παιδικά χρόνια και την άγνοια για τον πατέρα της.
– Η αναζήτηση στη Γερμανία και η συγκλονιστική συνάντηση δεκαετίες μετά.
– Αρχειακό υλικό, φωτογραφίες και ντοκουμέντα που πλαισιώνουν την αφήγηση.
– Συνεντεύξεις με ιστορικούς και ειδικούς για τις κοινωνικές συνέπειες της Κατοχής και της μετανάστευσης.
– Η συζήτηση γύρω από την έννοια του «θύματος» και την προσωπική προσπάθεια για συμφιλίωση.
Στο βίντεο θα ακούσετε την προσωπική αφήγηση της Μαρίας και θα δείτε τις στιγμές της συνάντησης και του αναστοχασμού σε Ελλάδα και Γερμανία. Η κάμερα καταγράφει τόσο τα πρόσωπα όσο και τα ντοκουμέντα που ανασυνθέτουν μια ιστορία δεκαετιών.
Video: Η Μαρία αφηγείται πώς γνώρισε τον πατέρα της, Γερμανό στρατιώτη στην Κατοχή, δεκαετίες μετά
Το άρθρο συντάχθηκε με τη βοήθεια του GretAi. Το Video “Η Μαρία αφηγείται πώς γνώρισε τον πατέρα της, Γερμανό στρατιώτη στην Κατοχή, δεκαετίες μετά” αναρτήθηκε 01/11/2025 στο Youtube κανάλι ΕΡΤ Α.Ε.








































Αυτο που οι μαναδες δεν λενε τιποτα στα παιδια για τον αγνωστο πατερα τους, δεν το καταλαβαινω, γιατι το παιρνουν στον ταφο τους και στερουν απο το παιδι αυτη την πληροφορια; Του στερησαν τον πατερα τους, τους στερουν και την πληροφορια που θα τα βοηθαγε να εχουν ενα κλεισιμο. Πολλες περιπτωσεις αντιστοιχες και τα παιδια βασανιζονται απο αυτη την απουσια γνωσης.
Μισά λόγια, κρυφές αλήθειες, εκπλήξεις καιαλλα ωραία.
Φτουυυυυ germanoprodotes.
Φοβερή ιστορία
Πολύ ωραία λόγια είπατε να ζήσετε να τον θυμαστε
Υπάρχουν πολλές γυναίκες που δυστυχώς βιάστηκαν και ως αποτέλεσμα εγκυμοσύνες, αυτά τα παιδιά δυστυχώς είτε δεν γνωρίζουν τίποτα είτε τα έδωσαν για υιοθεσία.
❤❤Αξιαγαπητη η κυρια κ την ευχαριστω που μοιραστηκε μαζι μας την ιστορια της…Πραγματικα δεν εχω λογια!
Nive story…but not one picture of her dad was shown to us…bad reporter…
No close up picture …like it should be shown …just a quick distance shot .
Πόσο συγκινητική ιστορία και πόσο κακό μπορεί να κάνει ο πόλεμος στις ζωές των ανθρώπων!
Ευχαριστούμε πολύ
Κάτι ανάλογο είχα κ γω
Κατεστραμμένες ζωές. Αχ αυτοί οι πόλεμοι. Γιατί;
Μεγάλη τιμή για εσένα που έχεις Γερμανό πατέρα…….
Πολύ απότομα του το είπε!😂😂😂😂😂😂
Υπήρχαν και καλοί Γερμανοί στην Ελλάδα; Είδηση!Βέβαια είχα διαβάσει για τον Γερμανό στρατιώτη, που άνοιξε την πόρτα του σχολείου που είχαν βάλει φωτιά στην στέγη οι συνάδελφοί του, και θα καιγοντουσαν ζωντανά τα γυναικόπαιδα μέσα, στα Καλάβρυτα.Εκτελεσαν όλους τους άνδρες, αλλά ούτε τα γυναικόπαιδα θα επιζούσαν.Αυτο το παιδί όμως το είχε μεγαλώσει Έλληνας μετανάστης!Παντα στον γενικό κανόνα υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις!Τα παιδιά όμως αυτώ που προήλθαν από βιασμούς, αν έβρισκαν τον πατέρα τους, πως θα τα υποδέχονταν;Ίσως είχαν δίκιο οι μανάδες που δεν το αποκάλυψαν.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΜΠΟΥΡΑ ΤΟΥ …..
Να πώς εξηγείται η ξανθή Έλληνες, παιδιά κατακτητών.
Ετυχε ναναι Γερμανος κακο ειναι ? Ερωτας ηταν …. αφηστε τα σαπια οι πατριωτες πολεμουσαν τον κατακτητη και οι κυριες ανοιγαν τα ποδια τους… τι μας λετε τωρα να καμαρωσουμε τον ερωτα ?
Η γυναικα αυτη μεγαλωσε χωρις πατερα, σε μια πολυ δυσκολη περιοδο, πηγε και μεταναστρια, και καθεστε ορισμενοι και ορισμενες να την προσβαλετε. Δεν εξεφρασε η γυναικα πουθενα ηθικη αποψη για τον πατερα της, αλλα το κανετε εσεις με χυδαιο τροπο.