Ο Ψαρόγιαννος 1966 – Ταινία

Ο Ψαρόγιαννος (1966) — μια νοσταλγική ματιά στην ελληνική λυρική σινεματοποιία

Υπό το φωτισμένο βλέμμα της δεκαετίας του ’60, Ο Ψαρόγιαννος αναδύεται σαν λιτός, ποιητικός ύμνος στην απλότητα της νησιώτικης ζωής και στις σιωπηλές συγκρούσεις της ανθρώπινης καρδιάς. Βασισμένο στην εξαίρετη νουβέλα του Τάκη Χατζηαναγνώστου και με την υπογραφή του Βασίλη Μαριόλη στο σενάριο και τη σκηνοθεσία, το φιλμ αντλεί δύναμη από την αργή, μελαγχολική ροή της καθημερινότητας και από την αίσθηση μιας Ελλάδας που αλλάζει.

Σύνοψη (πλοκή):
Ο Ψαρόγιαννος είναι ένας ηλικιωμένος ψαράς, ριζωμένος στα θαλασσινά μονοπάτια ενός μικρού νησιωτικού οικισμού. Η ζωή του ακολουθεί έναν γνώριμο, τελετουργικό ρυθμό: πρωινά στη βάρκα, μεσημέρια στο λιμάνι, βραδιές στο καφενείο όπου η σιωπή γεμίζει από μνήμες. Όταν νεότερες γενιές αρχίζουν να εγκαταλείπουν το νησί γι’ αστικά όνειρα και όταν η θάλασσα, μοιάζει να δίνει λιγότερα από όσα έδινε παλιά, ο Ψαρόγιαννος βρίσκεται αντιμέτωπος με τα διλήμματα της αλλαγής.

Μέσα από συναντήσεις με γείτονες, παλιούς φίλους και μια νεαρή γυναίκα που φέρνει μαζί της την αναπνοή του καινούριου, αναδύονται ιστορίες αγάπης, ενοχών και μικρών ηρώων της καθημερινότητας. Η ταινία εξερευνά τη σύγκρουση παράδοσης και προόδου, την αξιοπρέπεια της εργασίας και την τρυφερότητα που κρύβεται πίσω από τις σκληρές εξωτερικές μορφές. Η μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου, υποβλητική και μελωδική, πλέκει ένα μουσικό δίχτυ που αγκαλιάζει τις εικόνες της θάλασσας και των ανθρώπων, ενώ η φωτογραφία του Κώστα Ψαρά αποτυπώνει το φως και το αλάτι του Αιγαίου ως χαρακτήρα από μόνο τους.

Το αποτέλεσμα είναι μια ταινία που κινείται με τον ρυθμό των κυμάτων: αργή, εκφραστική και γεμάτη συναισθηματικές υποβιβάσεις — μια μικρή κινηματογραφική ωδή στην Ελλάδα που χάνεται και στην τρυφερότητα που αντιστέκεται.

Στοιχεία ταινίας:
Τίτλος ταινίας: Ο Ψαρόγιαννος
Χρονολογία: 1966
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαριόλης
Σενάριο: Βασίλης Μαριόλης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Βασισμένο σε: Νουβέλα του Τάκη Χατζηαναγνώστου
Κινηματογράφιση – Φωτογραφία: Κώστας Ψαράς
Σκηνογράφος: Τάσος Ζωγράφος
Χορογραφία: Γιώργος Κουσιάδης