Υπάρχει ένας ήχος που σε ταξιδεύει πίσω στην πρώτη στιγμή που άκουσες ένα τραγούδι και σε κάνει να νιώθεις ταυτόχρονα ζεστασιά και νοσταλγία — το ξεκίνημα με τις γυαλιστερές, επαναλαμβανόμενες νότες της κιθάρας, η φωνή του Bono που ζητάει να «τρέξει» και να «κρυφτεί» από κάτι που τον κρατάει μέσα. Το Where The Streets Have No Name, το ανοίγμα του The Joshua Tree (1987), είναι αυτό το τραγούδι για πολλούς: μια υπόσχεση φυγής, μια πνευματική αναζήτηση και μια εικόνα πόλης που συνθλίβει αλλά και προσφέρει ελπίδα.
Το βίντεο που θυμόμαστε — και που έχει πλέον επανεκδοθεί σε υψηλή ανάλυση — αιχμαλωτίζει εκείνη την αίσθηση με έναν απλό, σχεδόν προφητικό τρόπο: μια μικρή συναυλία στην ταράτσα πάνω από το κατάστημα Republic στο 7th και Main του downtown Los Angeles, γυρισμένη από τον Meiert Avis τον Μάρτιο του 1987, και διακοπεί άρον άρον από την αστυνομία καθώς χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν να δουν την μπάντα. Αυτή η εικόνα της μπάντας πάνω σε μια ταράτσα, να παίζει το τραγούδι-ύμνο ενώ ο κόσμος συγκεντρώνεται γύρω, έμεινε χαραγμένη στη μνήμη της ροκ κουλτούρας — απλή, αληθινή και φορτισμένη.
Ως δημοσιογράφος μουσικής που αγαπάει την μπάντα, δεν μπορείς να μη δεις στο τραγούδι και την πορεία της U2: μια νοσταλγική επιστροφή στις ρίζες της ομάδας από το Δουβλίνο, που σχηματίστηκε το 1976 και αποτελείται από τον Bono (φωνή), τον The Edge (κιθάρα), τον Adam Clayton (μπάσο) και τον Larry Mullen Jr. (ντραμς). Από τα πρώτα τους άλμπουμ Boy και War μέχρι το διεθνές κύμα επιτυχίας με το The Unforgettable Fire και, βέβαια, το The Joshua Tree, η U2 έγραψε κεφάλαια στην ιστορία του ροκ: εμπορική επιτυχία, κριτική αποδοχή και βραβεία, με το The Joshua Tree να αποκτά μόνιμη θέση ως ένα από τα πιο εμβληματικά άλμπουμ των ’80s (και να επιβραβεύεται στις βραβεύσεις της εποχής).
Το Where The Streets Have No Name λειτουργεί σαν πυξίδα στις συναυλίες — σταθερή επιλογή σε περιοδείες, ικανή να ενώσει το κοινό σε μια συλλογική έξαρση. Στο περιεχόμενο των στίχων ανιχνεύονται θέματα επιθυμίας για ανανέωση, απομάκρυνσης από κοινωνικά δεσμά και μια σχεδόν θρησκευτική αναζήτηση ενός τόπου χωρίς ταμπέλες και διαιρέσεις. Η μουσική, με την ανοδική της δυναμική και την ευρύτερη ατμόσφαιρα, ενισχύει αυτό το αίσθημα προσδοκίας και απελευθέρωσης.
Η ιστορία της U2 μετά το Joshua Tree συνεχίστηκε με πειραματισμούς (Achtung Baby, Zooropa), μεγάλη ποικιλία στο στούντιο και στη σκηνή, και σημαντικές παγκόσμιες περιοδείες — ενώ το συγκρότημα διατήρησε την τετράδα των μελών του χωρίς μόνιμες αλλαγές. Υπήρξαν και κινηματογραφικές καταγραφές της εποχής, όπως το Rattle and Hum, που αποτύπωσαν το συγκρότημα σε μια μεταβατική στιγμή ανάμεσα στη δόξα και στην αναζήτηση νέων δρόμων.
Στις μέρες μας, το Where The Streets Have No Name συνεχίζει να συγκινεί: το remastered βίντεο επαναφέρει ζωντανά την εικόνα της ταράτσας και το συναίσθημα εκείνης της στιγμής. Για όσους αγαπούν τη μουσική, είναι ένα μικρό ταξίδι στον χρόνο — μια υπενθύμιση πως μερικά τραγούδια δεν γερνούν, απλώς μεγαλώνουν μαζί μας.
Διαθέσιμα στοιχεία τραγουδιού:
Artist: U2
Song title: Where The Streets Have No Name
Album: The Joshua Tree
Country: Ireland
Released: 1987
Genre: Rock / Alternative rock
Music Video: U2 – Where The Streets Have No Name (Official Music Video)
Το άρθρο συντάχθηκε με τη βοήθεια του GretAi. Το Video “U2 – Where The Streets Have No Name (Official Music Video)” έχει 74739044 προβολές & 292484 Likes. Αναρτήθηκε 14/12/2009 στο Youtube κανάλι U2VEVO